Ne Çok Eksiğimiz Var | Atilla Yüceak

Düşündükçe,
isyan ettikçe daha çok yoruluyor yürekler!

Şimdi;
bütün her şey sustu.
cehalet,
çıkar,
kendini,
kendi paçanı kurtarma aldı başını gidiyor.

Nasıl da öğütüyor zaman,
yaşam değirmeninde insanı.
O değirmenden,
eski bir albümde;
soluk ve sararmaya yüz tutmuş resimlerde ki;
bakışlarımız,
sıcak kucaklaşmalar kaldı şimdi geriye.

Anlamalıydık,
her romanın mutlaka güzel bitmediğini.
İnsanız işte,
nasıl söz geçirebilirdik ki hevesle doldurulmuş gönlümüze

Düşünüyorum da;
Dünyayı çekirgeler istila etse keşke.
Ambarda,
tarlada buğdayımız,
arpamız,
mısırımız,
nohut ve fasulyemiz eksilirdi biraz.
Ama o kadar.
İnsanlığımızı korurduk sanırım.

Oysa şimdilerde ne çok eksiğimiz var!
Diyanete devlet hazinesinden ayrılan bütçe 11 milyar.
Bakanlığa bağlık okullardan imam hatiplere ayrılan bütçe 9 milyar.
Toplamı 20 milyar lira ve bu para;
Bilim ve sanayi bakanlığı dahil 4 bakanlığın bütçesinden çak fazla…
Milli Eğitim bakanı itiraf ediyor #Eğitim sıfır noktasında diye.
Sıbyan okullarında evlatlarımız ”Bademlensin” diye mi harcanıyor?

50 haneli köyde 4 cami var.
İmamları 4 bin lira maaş alıyor, yardımcıları hariç.
Köyde okul yok. Binbir güçlükle çocuklar komşu okula gidiyor, eğitim almak için.
Öğretmen tek kişi ve sözleşmeli çalışıyor aldığı maaş asgari ücret…

Ne yazık ki;
bilerek ve isteyerek dünyayı, özellikle de ülkemizi cehalet istila etti.

Ambarımızda;
ne sevgi,
ne hoşgörü,
ne vicdan,
ne akıl,
ne de izan kaldı artık.
Bir yerde okumuştum tam da anımsamıyorum
”Coğrafya kaderdir” demişti İbn-i Haldun…’
Ortadoğu kan deryası
Kapitalist Dünyayı ise kederimiz yapmak istiyorlar.
Yerseniz…

Atilla YÜCEAK